zdzira, moje serce

oh romeo, romeo. pleść tobie chciałam warkocze, wpadać w twoje ubytki zębowe, topić się w przegrodach serca. przyrzekam, szukałam romeo. po ścieżce śliny kciuka ssanego przez sen. po oparach droższej wódki, po śladach zamroczonego czołgania się, po obitych meblach naznaczonych upadkiem.

zgubiłam cię  romeo.romeo, w sobie, w głodnych porankach i przewidywalnych wieczorach. w łyżkach, widelcach, szklankach i jogurtach. w sąsiedzie, w sklepie, w książce. przepraszam cię  za tą zdzirę, którą jest moje serce.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s